Czy kwalifikuję się na zabieg?

Kto się kwalifikuje?

Do zabiegu mogą zostać zakwalifikowane osoby pełnoletnie od 18 do 65 lat. Najlepszy efekt osiągany jest, gdy wada wzroku jest już stabilna, zwykle następuje to między 18 a 21 rokiem życia. Najlepsze efekty uzyskiwane są w przedziale od 21 do 45 lat gdyż w tym wieku nie dotyczy nas jeszcze starczowzroczność. Dla osób po 45 roku życia bardziej zalecaną metodą korekcji wzroku może być refrakcyjna wymiana soczewek.

Jakie są przeciwwskazania?

  • Niestabilna wada wzroku
  • Ciąża i okres karmienia
  • Patologiczne zmiany na rogówce (stożek rogówki, zbyt cienka rogówka, wrodzone patologie rogówki, choroby dystroficzne, blizny rogówki (tu stosujemy inne rozwiązania))
  • Choroby plamki żółtej, jaskra, zaćma, aktywne zapalne schorzenia oczu, zaburzenia siatkówki w przebiegu cukrzycy
  • Skłonność do tworzenia się bliznowców
  • Choroby autoimmunologiczne
  • Silne alergie
  • Ciężki niedobór wydzielania łez

Jak wygląda badanie kwalifikacyjne?

Wszyscy pacjenci przed zabiegiem laserowej korekcji poddawani są badaniom kwalifikacyjnym, podczas których wykonuje się bardzo szczegółowe pomiary mające na celu wykluczenie innych współistniejących schorzeń mogących mieć wpływ na powodzenie zabiegu. Są to zarówno schorzenia okulistyczne jak i ogólne.

Czas trwania tych badań wynosi od 1,5 do 3 godzin. Dzięki uzyskanym wynikom dokładnie i precyzyjnie można określić metodę i zakres zabiegu w celu uzyskania jak najlepszych efektów po laserowej korekcji. W trakcie diagnostyki stosowane są krople, które poszerzają źrenice. Po zastosowaniu kropli gorsze widzenie może utrzymywać się nawet do kliku godzin, dlatego po badaniu niewskazane jest prowadzenie pojazdów. Bardzo ważnym elementem jest zaprzestanie noszenia soczewek kontaktowych miękkich 2 tygodnie lub twardych – 4 tygodnie przed badaniem. Ponadto wada wzroku musi być stabilna, przez ostatni rok nie powinna ulegać wahaniom o więcej niż 0,50 dioptrii.

Soczewki kontaktowe

Osoby noszące na co dzień soczewki kontaktowe muszą zamienić je na okulary przed badaniem kwalifikacyjnym pod kątem laserowej korekcji.

Noszenie soczewek  powoduje, bowiem tymczasową zmianę kształtu rogówki, co wpływa na dokładność istotnych pomiarów dokonywanych podczas badania kwalifikacyjnego. Użytkownicy miękkich soczewek kontaktowych powinni zaprzestać ich noszenia na około 2 tygodnie przed badaniem, a osoby korzystające z soczewek twardych – miesiąc.

O zakwalifikowaniu pacjenta do zabiegu laserowej korekcji wzroku decyduje lekarz okulista specjalizujący się w chirurgii refrakcyjnej.

Badanie kwalifikacyjne do laserowej korekcji wzroku, krok po kroku

Procedura badanie kwalifikacyjne do laserowej korekcji wzroku obejmuje następujący zestaw badań:

  1. Topografia rogówki.
  2. Biometria optyczna.
  3. OCT tylnego odcinka oka i rogówki.
  4. Pomiar gęstości komórek śródbłonka.
  5. Komputerowe badanie refrakcji.
  6. Pomiar szerokości źrenic.
  7. Pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego.
  8. Subiektywne badanie refrakcji i pomiar ostrości wzroku.
  9. Badanie widzenia obuocznego.
  10. Badanie okulistyczne w biomikroskopie.

1. Topografia rogówki.

Jednym z najważniejszych badań, jakie przeprowadzane są podczas kwalifikacji do zabiegu laserowej korekcji wzroku, jest topografia rogówki, nazywana bardziej potocznie „mapami rogówki”. Jest to bardzo dobra analogia – w wyniku badania otrzymujemy swego rodzaju wirtualny model rogówki, oddający z mikrometrową dokładnością każde jej zagłębienie i uniesienie. Aparat tworzy również szczegółowy rozkład grubości rogówki w każdym analizowanym punkcie, a także jej krzywizn w różnych przekrojach. Dysponując takim modelem, możliwe jest m.in. przewidzenie wielkości astygmatyzmu u pacjenta (a dokładnie – jego komponenty wynikającej z budowy rogówki) czy też określenie położenia, wielkości i głębokości blizn i zmętnień. Co więcej, wykorzystywany w Vidium Medica topograf rogówkowy analizuje nie tylko przednią (tę bardziej „zewnętrzną”), ale i tylną powierzchnię rogówki (czyli tę znajdującą się niejako od wewnątrz oka).

Dlaczego to tak istotne przed zabiegiem laserowej korekcji wzroku? Dokładna znajomość budowy rogówki pacjenta pozwala na określenie, czy można bezpiecznie przeprowadzić zabieg – możliwe jest wykluczenie istnienia chorób czy zwyrodnień w tej części oka, których pierwsze objawy często widoczne są właśnie na trudniejszej w obrazowaniu tylnej powierzchni. To właśnie na rogówce przeprowadzany jest zabieg laserowej korekcji wzroku,  więc o jej budowie chcemy wiedzieć wszystko, aby właściwie dobrać typ zabiegu do potrzeb danego pacjenta. Dodatkowo u pacjentów o nietypowej budowie rogówki to badanie pozwala na zaplanowanie w pełni indywidualizowanego zabiegu, pozwalającego na uzyskanie  najlepszego możliwego widzenia.

2. Biometria optyczna.

Najważniejszą informacją, jaką uzyskujemy podczas pomiaru biometrycznego, jest długość gałki ocznej. To właśnie długość oka (w połączeniu z wartością krzywizny rogówki) decyduje o naszej wadzie wzroku. Osoby o oczach krótszych niż prawidłowe będą zmagać się z nadwzrocznością i szkłami plusowymi, natomiast osoby o oczach nadmiernie wydłużonych będą krótkowidzami noszącymi tzw. „minusy”. Nawet niewielkie odchylenia od prawidłowej długości oczu będą skutkowały dużymi zmianami w optyce oka, w konsekwencji dając to, co nazywamy wadą wzroku.

Oprócz długości gałki ocznej biometria dostarcza nam szczegółowych informacji o innych wartościach w układzie optycznym oka: o centralnej grubości rogówki, jej głównych krzywiznach (a przez to – o ewentualnej obecności astygmatyzmu rogówkowego), o odległości pomiędzy rogówką a soczewką własną pacjenta, o grubości tej soczewki. Wraz z informacjami z innych badań informacje te pomagają zrozumieć, jak w oku danego pacjenta może powstawać obraz – i czy jest to obraz prawidłowy.

3. OCT tylnego odcinka oka i rogówki.

Przed zabiegiem laserowej korekcji wzroku ważne jest wykluczenie szeregu chorób, które są przeciwwskazaniem do zabiegu. Pomocą dla okulisty jest badanie OCT, czyli optyczna koherentna tomografia (z ang. Optical Coherence Tomography). Badanie to pozwala na bardzo szczegółowe zobrazowanie struktur siatkówki oraz nerwu wzrokowego. Podczas badania możemy obserwować poszczególne warstwy siatkówki niejako w przekroju, z bardzo dużą dokładnością i bez fizycznej ingerencji – pomiar oparty jest na świetle odbitym od tkanek oka. Na tej samej zasadzie powstaje obraz tarczy nerwu wzrokowego, a także analiza jej struktury i budowy.

Podczas kwalifikacji do laserowej korekcji wzroku badaniu OCT poddana zostaje także rogówka. Pozwala to na stworzenie rozkładu jej grubości, pokrycia przez komórki nabłonka i ocenę przekroju w różnych osiach.

4. Pomiar gęstości komórek śródbłonka.

Najbardziej wewnętrzną warstwą rogówki jest śródbłonek. To warstwa komórek, które odpowiadają m.in. za utrzymanie prawidłowego (niskiego) nawodnienia rogówki. W czasie badania kwalifikacyjnego za pomocą mikroskopu spekularnego wykonywane jest zdjęcie warstwy tych komórek, a także zliczenie ich ilości przypadającej na 1 milimetr kwadratowy. Dzięki temu badaniu wiemy, czy komórek jest wystarczająco dużo, czy mają prawidłową budowę i wielkość. Sam zabieg laserowej korekcji wzroku nie wpływa na śródbłonek rogówki, natomiast istniejące już schorzenia i dystrofie tej warstwy mogą być przeciwwskazaniem do przeprowadzenia zabiegu.

5. Komputerowe badanie refrakcji.

Najbardziej znanym etapem kwalifikacji do laserowej korekcji wzroku jest z pewnością tzw. badanie komputerowe, czyli pomiar wady wzroku autorefraktometrem. Wynik mówi jedynie o przybliżonej wartości wady wzroku, ponieważ w trakcie pomiaru pozostaje aktywna akomodacja, czyli mechanizm, który pozwala na ostre widzenie blisko położonych przedmiotów. Aby wynik badania był bardziej wiarygodny, należy porazić akomodację poprzez podanie odpowiednich kropli. Podczas kwalifikacji krople te aplikuje lekarz okulista, tak więc każdy pacjent przechodzi badanie autorefraktometrem dwa razy – pierwszy raz podczas badania wstępnego u optometrysty przed podaniem kropli, a następnie u okulisty, już po zakropieniu oczu.

6. Pomiar szerokości źrenic.

W czasie badania kwalifikacyjnego kilkukrotnie sprawdzamy wielkość źrenicy osoby badanej w różnych warunkach oświetlenia. Średnica źrenicy mierzona jest zarówno w całkowitej ciemności, jak i w warunkach pełnego oświetlenia. Dzięki temu osoba planująca zabieg może idealnie dostosować jego parametry dynamiki pracy źrenicy u konkretnego pacjenta. Jest to szczególnie istotne u osób o tendencji do silnego rozszerzania się źrenic nocą – przecież chcemy widzieć wyraźnie przez całą dobę!

7. Pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Wartość ciśnienia wewnątrzgałkowego mierzona jest za pomocą tonometru podmuchowego ORA. Oznacza to, że w czasie pomiaru w kierunku oka kierowany jest podmuch powietrza, który delikatnie ugina rogówkę. Pomiar nie jest bolesny, chociaż niektórzy odbierają go jako nieprzyjemny. Poziom odkształcenia rogówki pod wpływem podmuchu mówi o ciśnieniu panującym wewnątrz gałki ocznej, a sposób, w jaki wraca ona do pierwotnego kształtu – o jej właściwościach lepko-sprężystych. Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe jest sygnałem do wnikliwej diagnostyki okulistycznej i znalezienia przyczyny takiego stanu.

8. Subiektywne badanie refrakcji i pomiar ostrości wzroku.

Najwięcej czasu podczas badania kwalifikacyjnego poświęcane jest subiektywnemu badaniu refrakcji i określeniu ostrości wzroku. Jest to dobrze znane każdemu „czytanie z tablicy” dla każdego oka oddzielnie oraz obuocznie. Ostrość wzroku sprawdzana jest zarówno bez jakiejkolwiek korekcji, jak i w dotychczas stosowanej korekcji okularowej. W kolejnym kroku optometrysta przeprowadza pełne badanie refrakcji, które ma na celu dobranie takich wartości szkieł korekcyjnych, aby zapewnić najwyższą możliwą ostrość wzroku dla danej osoby. Sprawdzana jest również ostrość widzenia z bliska, a jeśli istnieje potrzeba – również inne parametry, opisujące dynamikę pracy układu wzrokowego.

9. Badanie widzenia obuocznego.

Bardzo istotnym etapem badania kwalifikacyjnego jest ocena widzenia obuocznego, czyli sposobu, w jaki dwa obraz z dwojga oczu przetwarzane są jest w jeden trójwymiarowy obraz. Za pomocą testów wykorzystujących filtry barwne i polaryzacyjne optometrysta sprawdza, w jaki sposób oczy „współpracują ze sobą”, czy występuje prawidłowe widzenie przestrzenne, czy obrazy są łączone, czy może ma miejsce tłumienie jednego z nich. Na tym etapie weryfikowane jest także ustawienie oczu. Oprócz zaburzeń zezowych, których zwykle pacjenci są świadomi, określana jest także obecność (lub brak) innych niezezowych zaburzeń ustawienia oczu. W razie potrzeby już na tym etapie możliwe jest rozpoczęcie planowania terapii widzenia, która optymalnie przygotuje do zabiegu i będzie jego uzupełnieniem.

10. Badanie okulistyczne w biomikroskopie.

Po zakończeniu spotkania z optometrystą każdy pacjent przechodzi szczegółowe badanie okulistyczne. Lekarz przeprowadza poszerzony wywiad, który ma na celu identyfikację wszystkich potrzeb wzrokowych kandydata do laserowej korekcji. Bazując na otrzymanych wynikach pomiarów oraz na badaniu w lampie szczelinowej, czyli w biomikroskopie, jest w stanie wykluczyć ewentualne przeciwwskazania do zabiegu i zaproponować najlepszy dla danego pacjenta wariant.

Badanie z wykorzystaniem biomikroskopu pozwala na analizę struktur oka w przednim i tylnym odcinku (tzw. badanie dna oka) w bardzo dużym powiększeniu. Jest zupełnie nieinwazyjne – osoba badana widzi po prostu intensywne światło. Aby uwidocznić głębiej położone struktury – siatkówkę i tarczę nerwu wzrokowego – konieczne jest podanie kropli poszerzających źrenicę, przez którą można zajrzeć „wgłąb oka”. Poza zwiększeniem wielkości źrenic, krople hamują również akomodację, czyli mechanizm, dzięki któremu widzimy ostro z bliska. Te dwa efektu sprawiają, że przez kilka godzin po badaniu widzenie jest pogorszone – niewskazane jest wtedy prowadzenie samochodu. Efekt ten mija po kilku godzinach.

Laserowa korekcja wzroku

Laserowa korekcja wzroku

Cena badań kwalifikacyjnych

290 zł

Cena zabiegu

od 6400 od 3900 zł

Możliwość rozłożenia kosztu zabiegu nawet na 50 rat

Zobacz więcej na temat laserowej korekcji wzroku